Dumaan ako dito, at ito pinaka-importante: yung ASAWA MO dapat ang mag-set ng boundaries sa parents niya, hindi ikaw. Malaking mistake kung ikaw yung direktang makikipag-away sa biyenan mo, ikaw ang magmumukhang kontrabida. Kinausap ko yung asawa ko ng calm (hindi as reklamo kundi as team): 'Mahal ko yung parents mo, pero kailangan natin ng sarili nating space at desisyon bilang pamilya. Ikaw yung dapat magsabi sa kanila ng maayos.' Nung asawa ko na yung nag-set ng boundary sa nanay niya, mas tinanggap kesa kung ako. United front kayo dapat. Yung boundary, hindi galit, kundi malinaw: 'Salamat sa suggestions, pero kami ang magdi-decide para sa anak namin.' Consistent lang. Mahirap sa una pero kailangan para sa sarili niyong pamilya.